Nee

Jou zien, jouw nabijheid voelen..
Ik sluit mijn ogen en los op

Nee, er is niets gebeurd
En toch is alles ineens weer anders

Vanochtend werd ik in jou wakker
Ondergedompeld in wat er tussen ons leeft
Nog steeds, na al die jaren
Bijna vijf jaar verder!

Het was een kruispunt in mijn leven
Hoe vaak was ik toen bij je- vier, vijf, zes keer?
Ik kon niet blijven, móest wel gaan
Er leefde nog geen liefde in je hart

Wat kort daarop broeide, gloeide, brandt nu, zachtjes…

Jou zien, jouw nabijheid voelen..
Ik sluit mijn ogen en los op

Hoeveel afstand ook in tijd en plaats
Ik hunker, honger naar dit tastbare verlangen
Het opgaan in, overgeven aan, loslaten..

Het tilt jou op, heel even, maar steeds vaker
Het vervoert mij, voert mij naar dieper water
Het is niet ván mij – het stroomt door mij
Het is wel aan ons

Jij herkent het
Jij kent mij
Je weet het
Ik hou mijn adem in
We zien en voelen allebei voorbij de oppervlakte

Ik dacht dat ik getemd was
Door de man die ik op handen draag
Voor wie alleen ik zou kunnen leven
Nooit zou ik hem willen kwetsen!

Hij laat me vrij, zijn prachtige hart op slot
Daarom kies ik keer op keer voor hem
Maar jij, jij, jij spiegelt mij
Herinnert mij met één oogopslag hoe vrijheid smaakt
Waar ik over waak in mijn wezen

Ik ben één in al mijn facetten
En toch ook trouw aan wie ik lief heb
Leef ik meer dan een leven tegelijk?
Ik ben niet gemaakt voor één rechte weg

Ik behoor aan meer dan een man
En jij bent een van hen
Een absoluut gegeven

Diep van binnen weet ik dat het goed is
Dat ík goed ben
Dat ik leef vanuit een overtuiging
Een eeuwenoud spoor volg
Trouw ben aan een rite
Heiliger dan
Alle religieuze regels bij elkaar,
En normen en waarden verwachten
Ook al begrijp ik die ten zeerste, en
Doe ik mijn best die zo goed mogelijk te eren

Jou zien, jouw nabijheid voelen
Ik sluit mijn ogen en los op

Ik hou me in
Wetend dat je aan me denkt