Verraden

Mijn wilde wezen ontwaakt
Vier jaar lang probeerde ik mezelf in slaap te sussen
In slaap te houden
Omwille van jou
Koelde ik mijn vuur tot gestolde lava
Oh, de hitte in mijn binnenste
Oh, wat was ik bereid te bevriezen
Om bij jou te zijn
Om jou te ontvangen
Te geven wat ik kon
Te bieden wat ik heb
Te verschroeien wat nieuw leven in de weg stond
Zodat ook jij zou groeien
Uit je as kon herrijzen
Het gaat niet langer, liefste
Jij sluit me weer eens buiten
Jij zoekt je eigen weg
Waar ik niet welkom ben
Oh, het is je zo gegund
Alle liefde en geluk
Met of zonder mij
Dat weet je toch
Maar jij was voor mij een thuis
Je weet niet wat je doet
Je weet niet hoe het voelt
Ik neem het je niet kwalijk
Maar oh, wat doet het pijn
Ik zie je gaan
Ik weet dat je ooit terugkomt
Maar of je mij dan vindt?
Ik weet niet of ik kan wachten
Nu ook ik geroepen word
Ik bleef hopen dat we samen verder mochten
Een veilig thuis hadden gevonden
Bij elkaar
In plaats van een oase aan te doen
Onbeschermd
En open
Ik weet wat er gaat komen
Ik bijt op mijn lip en hou mijn hoofd hoog
Recht mijn rug
En open mijn armen
Voor een ieder die mij nodig heeft
Voor een ieder die mij iets leert
Geeft
Vraagt
Facetten van dit leven
Terwijl de afstand tussen ons groter wordt
Met iedere oogopslag
Ik je silhouet zie verkleinen
Ik je niet kan volgen
Waar de horizon trilt
Het knijpt mijn keel dicht
Tranen branden
Mijn hart verkrampt
Ik koester ieder ogenblik
Ik koester jou
Weet wie je bent voor mij
Weet wat ik voel voor jou
Ik zal mijn herinneringen bewaken als een schat
Met hand en tand verdedigen
Maar mijn, jouw, trouwe en loyale onderdanen
Voelen zich verraden